BPC-157 kapsułki/tabletki vs iniekcje

BPC-157, obecnie najszerzej znany i najczęściej stosowany peptyd, który dalece wykroczył poza świat fitnessu, a który jednocześnie powoli wchodzi do kanonów medycyny. Widywany najczęściej w protokołach „po kontuzji”, po operacji, niektórzy stosują także prewencyjnie. Co więcej, osoby zainteresowane narkotykami, nootropami i mentalną sferą chwalą BPC-157 kapsułki jako pomocne w wychodzeniu z nałogów. 

Chciałbym Wam dziś zwrócić uwagę na środek w wersji oralnej, która od około 2 lat pojawia się w ofertach wielu producentów, będąc coraz to bardziej popularna poza fitnessem. W końcu, bądź co bądź, my, fitnessiaki radzimy sobie z igłami jak piguła z 20 letnim stażem na oiomie. Domięśniowo, podskórnie, dożylnie, jak chcesz, gdzie chcesz, czym chcesz.

Co innego jednak Wasza babcia, mama czy, idąc po bandzie, zwierzę. Niekoniecznie uśmiecha się im przytulać do igły codziennie, prawda? No i ta igła, to w ogóle narkomania, i gdzie to tak się kłuć. W taki wypadku, nie trzeba wielkich dywagacji, by stwierdzić, że to oralne BPC-157 jest prawdopodobnie jedynym rozwiązaniem, by związek „przemycić”

Spotykam się jednak coraz częściej ze stwierdzeniem, że BPC-157 w tabletkach to bardziej „na flaki”, wersja iniekcyjna to leczenie kontuzji, a w nochal to na neuroprzekaźniki i neuroprotekcja. 

Jak jest w rzeczywistości? Zapraszam do tekstu 😊

Metabolizm BPC-157 kapsułki

Zacznijmy może od tego, że BPC-157 będzie działać zawsze tak samo, ponieważ, niezależnie od drogi podania, mechanizm działania będzie ten sam. Nie, kiedy podajesz BPC-157 doustnie, to nie zostaje ono w przewodzie pokarmowym. Nie, kiedy przyjmujesz iniekcję, środek nie pozostaje jedynie w obszarze 10cm2 dokoła miejsca wkłucia. Prędzej czy później, zostanie on odprowadzony wraz z krwią do całego Twojego organizmu.

Czy zatem oznacza to, że formy te kompletnie się nie różnią?

Otóż, nie. Jak widzisz, napisałem wcześniej „prędzej, czy później” BPC-157 będzie wszędzie. Ale to, co nas interesuje, dzieje się nawet przed prędzej. Tak więc, podane doustnie BPC-157 kapsułki osiągnie najwyższe stężenia w obrębie przewodu pokarmowego, szczególnie w żołądku, dwunastnicy, jelicie cienkim. Oznacza to nie mniej, i nie więcej, że istnieje możliwość, że ekspozycja tych tkanek na peptyd wzrasta, a tym samym mogą one czerpać więcej korzyści.

Z kolei BPC-157 w wersji iniekcyjnej osiągnie najwyższe stężenie, tak, tam, gdzie jest sobie podasz. Przyjęte w okolicę barku najmocniej będzie oddziaływać na ten właśnie staw, podobnie w przypadku np. gojącej się rany

Faktyczne różnice w działaniu

Co jednak mogło nam umknąć w tych rozważaniach, to różnica w działaniu, a ta stety-niestety, nie jest ogromna. Każdy, kto przyjmował obie (ale czy aby na pewno tylko 2? Odpowiedź za chwilę) może potwierdzić, że przewagi jednej wersji nad drugą w kwestii działania nie są znaczące. Stąd, jeśli cena nie gra roli, bierz doustne* BPC-157 w celu poprawy regeneracji przewodu pokarmowego. Zaś w przypadku szukania regeneracji tkanek układu ruchu czy też skóry lub naczyń krwionośnych, warto celować w wersję iniekcyjną. Jakiego rzędu będzie to różnica? Naprawdę ciężko stwierdzić, natomiast nie spodziewaj się game-changera.

*Nie trzeba robić badań rynku, by zorientować się, że oralne BPC-157 ma potężne rozbieżności w cenach zakupu. Czy ma to jakieś podłoże? Jasne, że tak. Otóż, oralna wersja BPC-157 może być wersją dostosowaną do podawania doustnego, czyli w wersji soli np. argininowej. Tak, takie BPC-157 kapsułki znajdziecie u kilku firm na rynku, takie też, wedle naszych informacji, jest niekiedy stosowane w medycynie. Taka wersja jakościowo jest najlepsza, ma bardzo wysoką wchłanialność i nie dostarcza zbędnych dodatków do organizmu. Niestety, ma swoją cenę. Jeśli szukacie pewnego źródła BPC-157 w tabletkach, kliknijcie tutaj.

W drugim przypadku, do czynienia mamy z sytuacją, gdy liofilizat (proszek) przeznaczony do sporządzania roztworu do podawania paraenteralnego (pozajelitowego, a więc nie drogą pokarmową) zostaje zmieszany w odpowiednich proporcjach z wypełniaczem, a następnie z tak uzyskanej mieszaniny sporządzane są tabletki, lub też proszek jest kapsułkowany. Mimo większej opłacalności w produkcji, środek nie jest tak stabilny w niekorzystnych warunkach układu pokarmowego. Cechuje się w związku z tym gorszą przyswajalnością. 

Tego rodzaju produkty, mimo korzystniejszej ceny, muszą być stosowane w wyższych dawkach, by uzyskać analogiczny efekt do wersji iniekcyjnej czy też podania oralnego soli argininiowych peptydu, takich jak BPC-157 kapsułki.

A jakie Wy macie doświadczenia? Może testowaliście kilka produktów, w kilku wersjach podania? Dajcie znać w komentarzach, bo temat nadal pozostaje mocno niszowy, a nie ma lepszej metody na naukę, jak dyskusja!

Mam nadzieję, że tekst się podobał i część z Was ma nieco szerszy pogląd na sprawę tego peptydu. Możecie odwdzięczyć się komentarzem i udostępnieniem artykułu 😊 Pozdrawiam!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

X